خبر

همکاران محترم

مهارت سالم زیستن به صورت هماهنگ برگزار نخواهد شد.

مدیران محترم هنرستانها با هماهنگی با فنی حرفه ای  آزمون را در مدارس برگزار نمایند.

پرخاشگرى زير نگاه والدين

 

مريم بيامنش
بخش نخست
كودكان امروز، كودكان ديروز نيستند، شرايط و مقتضيات جامعه امروز بر زندگى خانواده ها و كودكان تأثير گذاشته است. حالا ديگر رسانه هاى جمعى گرفتارى هاى شغلى والدين، زندگى آپارتمانى و حتى شلوغى هاى محيط اجتماعى روى رفتار كودكان تأثيرگذار است. پرخاشگرى، نبود آرامش و كودك گريزى از جمله مسائلى است كه خانواده هاى جوان در كودكان خود مشاهده مى كنند و راهكار مناسب كنترل آن را نيز نمى دانند. دكتر فاطمه قاسم زاده روان شناس راهكارهاى مقابله با آن را بيان مى كند.
مقتضيات جامعه امروزى حكم مى كند كه والدين در تربيت فرزندان خود حساسيت بيشترى به خرج دهند و براى داشتن يك فرزند سالم روش ها و شيوه هاى گوناگون را به كار گيرند، ولى با توجه به پيشرفت هاى حاصل در علم روانشناسى و مشاوره اصولاً پدر و مادرها نسبت به اين مقوله بى تفاوت هستند و به تمامى جنبه هاى مختلف رشد كودك خود اهميت نمى دهند، بنابراين دچار مشكلات متعدد در ارتباط گيرى و تربيت فرزند خود مى شوند، نظر شما در اين باره چيست؟
گروهى از پدر و مادرها دوست دارند درباره نحوه تربيت فرزندانشان بيشتر بدانند و اقدام هاى لازم از نظر بالا بردن آگاهى خود و مراجعه به مشاور را انجام مى دهند اما گروه ديگرى به دلايل مختلف نه تنها اين فرصت را پيدا نمى كنند بلكه نحوه زندگى شان به گونه اى است كه حتى ممكن است تأثيرات منفى هم بر روى كودكان داشته باشند، بنابراين ما با يك گروه از پدر و مادرها روبه رو نيستيم. خانواده ها بنابه شرايط و نحوه زندگى شان در ارتباط گيرى و نحوه تربيت فرزندان متفاوتند، در حال حاضر انتظارات ونيازهاى بچه ها بيشتر شده و به همين دليل پدر و مادرها بايد خودشان را از نظر پاسخگويى به نياز فرزندان شان با زمان تطبيق دهند، حتى ديده مى شود كه پدر و مادرها به مسائلى درباره كودكان خود برخورد مى كنند كه آمادگى پاسخگويى به آنها را ندارند و اين موضوع تنها آگاهى و اطلاعات روز را مى خواهد.
ريشه و علل و عوامل پرخاشگرى در كودكان چيست و خانواده ها چگونه مى توانند به كودكان خود در اين زمينه كمك كنند؟
پرخاشگرى در كودكان به ويژه كودكان ۴ تا ۶ سال يك رفتار نسبتاً شايع است، الگوپذيرى يك بخشى از پرخاشگرى است، گاهى ديده مى شود كه پدر و مادرها كم تحملى مى كنند و در برابر رفتارهاى فرزندانشان از شيوه هاى مختلف پرخاشگرى استفاده مى كنند. اين خود سبب تشديد پرخاشگرى مى شود، بنابراين يكى از دلايل مهم، خود پدر و مادرها هستند. البته نقش رسانه ها را هم نبايد ناديده بگيريم. كودكان در اين سنين به وسايل ارتباط جمعى به ويژه تلويزيون علاقه فراوان دارند. در برنامه هاى تلويزيون هم مباحثى وجود دارد كه پرخاشگرى را القا كند، از سريال ها گرفته تا كارتون هايى كه براى بچه ها پخش مى شود، هر كدام به نوعى القاكننده پرخاشگرى هستند. گاهى دليل پرخاشگرى اين است كه به چهار جنبه رشد بچه ها به صورت متعادل چه در مهدهاى كودك و چه در خانواده ها توجه نمى شود. حتى در ارتباط با رشد جسمى كه زيرمجموعه آن خوردن ـ استراحت و گاهى هم بازى است كمتر توجه مى شود، به طور مثال، ما درباره تحرك بچه ها مشكل داريم. در آپارتمان ها فضاى مناسب براى بازى هاى پرتحرك كه بچه هاى اين سنين به آن نياز دارند وجود ندارد و آنها نمى توانند نيازهاى خود را برآورده كنند، بنابراين دست به پرخاشگرى مى زنند كه باعث ناراحتى ديگران مى شود، حتى در مهدهاى كودك هم، زمان تحرك كودكان كم است. هر گروه سنى شايد كمتر از نيم ساعت بازى هاى پرتحرك انجام دهد بنابراين كودك برخى اوقات با يك محدوديت هميشگى در برون ريزى هيجانات خود به صورت طبيعى مواجه است به همين دليل هيجانات كودك به شكل رفتارهاى پرخاشگرانه بروز پيدا مى كند.
مسأله ديگر در رشد جسمى كودكان، مسأله خواب است كه به طور معمول كودكان با يك كمبود خواب مزمن مواجه هستند، آنان با بزرگ ترها مى خوابند و با بزرگ ترها بيدار مى شوند، بيش از ۵۰ تا ۶۰ درصد بچه ها وضع خواب مناسبى ندارند. اين در حالى است كه كودكان ۴ تا۶ سال دست كم به ۱۰ ساعت خواب شبانه نياز دارند تا مغزشان استراحت كند و بتوانند رفتارهاى خود را كنترل كنند. والدين بايد بدانند كه كم خوابى بر كم تحملى و پرخاشگرى كودكان تأثير مستقيم دارد. البته رژيم غذايى كودكان نيز مى تواند يكى ديگر از علل و عوامل پرخاشگرى باشد، مواد محرك از جمله شكلات ها، تنقلات، نوشابه هاى گازدار، سوسيس، كالباس و سس هاى تند تحريك پذيرى را در كودكان بيشتر مى كند.