کدبانو

   امروزه والدین برای تنبیه فرزندان خودکمتر متوسل به تنبیه بدنی می شوند

    و به جای بلند کردن دست صدای خود را بالا می برند و فریاد می کشند .

   غافل از این که بعضی از کلماتی که به کار می برند ،از تنبیه بدنی آسیب

   زاتر است. در واقع ،فریاد جای کمربند را می گیرد و هر تعداد و نوع کلمات

   به کار برده شده در هنگام عصبانیت بیشتر باشد شدت صدمات روحی

   ایجاد شده در کودک بیشتر و متأسفانه عوارض این صدمات ، طولانی

   مدت تر خواهد بود .

   وقتی والدین مجبور می شوند مسئله ای را برای چندمین بار به کودک

   تذکر دهند .چنان فریاد می کشند که تمام خانه به لرزه در می آید .

   البته خیلی سخت است که برای بیستمین بار به کودک بگویید« وسایل

   نقاشی ات را از وسط اتاق جمع کن »

  چرا به خودتان اجازه می دهید برسر کودکتان فریاد بزنید.این فریاد هم به

  اندازه فریاد زدن در محل کار و محیط اجتماع زشت است!چرا فکر می کنید

  فریاد زدن در خانه کاری قابل قبول است ؟

  به یاد داشته باشید فریاد زدن برای تصحیح رفتار کودک، روش مناسبی

  نیست.شاید برای مدتی کوتاه شما را به هدفتان برساند.اما اثرات منفی

   بلند مدت آن قابل جبران نخواهد بود . به نظر شما چه باید کرد ؟

    1-اگر می خواهید به کودک آموزش دهید که چگونه لباسش را بپوشد ،

   لازم نیست به او بگویید که«چقدر بی دست و پایی»وقتی با این کلمات

   به شخصیت کودک حمله کنید .اعتماد به نفس او را از بین می رود و اینجا

  ست که تخریب شخصیتش آغاز می شود . کافی است به او مدتی زمان

  بدهید و از او بخواهید حاضر شود و اتاق را ترک کنید .

 2- وقتی کودک یک ساله،اشیاء را در دهان خود می گذارد. نباید بر سر او     

  فریاد زد . او در حال شناخت محیط است و کافی است دورادور مراقب او

  باشید تا خطری او را تهدید نکند .

  3-اگر فرزند نوجوان شما تمایل ندارد تعطیلات آخر هفته را با شما باشد.

  اورا درک کنید . او به دنبال رسیدن به استقلال است .بهتر است به جای

   دادو فریاد . مراحل رشد فرزندانتان را درک کنید و شیوه صحیح زندگی را

   به آن ها بیاموزید . آموزشی همراه با احترام و تکریم .نه توهین وتضعیف

  و به یاد داشته باشید،با فرزندانتان به گونه ای رفتار کنید که دوست دارید

  با شما همان طور رفتار شود .